De corporaties geven verder aan dat samen met de gemeente vooral moet worden gesproken over de doelen
van de woonruimteverdeling. Afspraken over prestaties behoren dus vooral over het ‘wat’ te gaan: wat willen
we met elkaar bereiken? Als dat heldere afspraken zijn, die bijvoorbeeld aansluiten op bepaalde doelgroepen
of een gemeentelijke woonvisie, dan kan het ‘hoe’ worden overgelaten aan de woningcorporaties. De
Amsterdamse corporaties pleiten ervoor dat zij de vrijheid krijgen om zelf te bepalen hoe zij aan de gemaakte afspraken voldoen. Dat betekent onder meer dat bijvoorbeeld sommige passendheidseisen (grote gezinnen hebben voorrang bij grote woningen) of voorrangslabels (ouderen hebben voorrang op begane grond en eerste verdieping appartementen) kunnen vervallen, tenminste in de zin dat ze door de gemeente worden voorgeschreven. Vrijheid bij het ‘hoe’ betekent dat corporaties kunnen bepalen op welke wijze zij hun woningen willen aanbieden.
 

Vergunningenstelsel nodig?

Naar de mening van de corporaties is het een begaanbare weg dat corporaties met de gemeente een regime afspreken zonder vergunningenstelsel. Nu is het zo dat huurwoningen in Amsterdam tot de grens  van € 554,76 onder de regionale huisvestingsverordening vallen en daarmee vergunningplichtig zijn. Bovendien behandelen corporaties de sociale huurwoningen tot de maximale huurtoeslaggrens (€ 652,52) ook alsof het vergunningplichtige woningen zijn.

Gemeente en corporaties kunnen beide veel geld en werk besparen als wordt afgezien van het vergunningenstelsel. Inhoudelijk kan een convenant worden overeengekomen waarin over een aantal kwetsbare doelgroepen afspraken worden gemaakt die ertoe leiden dat zij in voldoende mate kansen krijgen op de woningmarkt. De corporaties monitoren de woningtoewijzing en rapporteren periodiek over de voortgang en met name de toewijzing aan de kwetsbare groepen waarover afspraken zijn gemaakt.

Veel risico zit daar voor de gemeente niet in. Als de afspraken niet worden nagekomen, kan de gemeente altijd nog een vergunningenstelsel invoeren. Maar de praktijk van de laatste jaren is dat het verstrekken van een vergunning een puur administratieve handeling is geworden die althans bij corporaties geen doel meer dient maar wel tijd en geld vergt. Bij ons weten is de laatste jaren bij een corporatie ook nooit een vergunning geweigerd.

Rol gemeente

Wat de corporaties betreft kan de gemeente een uitdrukkelijke rol houden in het veiligstellen van de positie van kwetsbare groepen, maar dan zonder vergunningenstelsel en tegen lagere kosten, en met grotere uitvoeringsvrijheid van de corporaties. Wij vertrouwen er overigens op dat een succesvol initiatief zoals Zoeklicht, dat is bedoeld om onrechtmatige bewoning tegen te gaan, kan worden gecontinueerd.

Open de pdf met de volledige reactie van de Amsterdamse Federatie van Woningcorporaties