Over het onderzoek

Mexit voerde het onderzoek uit onder bewoners die langer dan een jaar geleden in het kader van de herhuisvesting binnen Nieuw-West zijn verhuisd. Er is met 30 bewoners een individueel interview gehouden. Verder zijn er drie groepsgesprekken gehouden met steeds 10 bewoners. Deze gesprekken hadden tot doel de resultaten uit de individuele interviews verder uit de diepen. De insteek in het onderzoek was om er een belevingsonderzoek van te maken: verhalen, ervaringen en belevenissen van de bewoners stonden centraal. De focus lag op het verschil tussen de oude en huidige woning en woonomgeving; sociale contacten en participatie; de beleving van de herhuisvesting en de effecten op koopkracht en gezondheid.

De woning

Bewoners die zijn verhuisd naar een nieuwbouwwoning of een woning gebouwd vanaf de jaren ’80 of ’90, zijn over het algemeen tevredener dan mensen die in een oudere woning terecht zijn gekomen. Bij grootschalige nieuwbouwprojecten klaagden veel bewoners over de betrekkelijke anonimiteit en de geringe mate van sociale cohesie van het complex. Dit ligt deels aan het ontwerp maar ook aan de veranderde samenstelling van de bewoners: naast sociale huur zijn er immers ook meer vrije sector huur- en koopwoningen in deze complexen. Verder viel op dat bewoners in nieuwbouwwoningen vaak klaagden over een gebrek aan opbergruimte: ze misten hun berging, zolder, kelderbox en inbouwkasten uit hun oude woning.

Beleving van de herhuisvesting

In het onderzoek is ook ingegaan op de beleving van de herhuisvesting. Sommige bewoners zijn tevreden over de begeleiding en het proces en anderen zijn boos en teleurgesteld. De mate van tevredenheid hangt in de eerste plaats samen met de manier waarop bewoners door de corporaties begeleid zijn; uit de gesprekken blijkt dat corporaties hier verschillend mee omgaan. Daarnaast speelt het verwachtingspatroon en de actiebereidheid van de bewoners zelf een rol. Sommige bewoners verwachten dat ze een woning aangeboden krijgen van de corporatie en gaan zelf ook niet op zoek, andere bewoners gaan hier niet vanuit en gaan ook zelf op zoek. Tot slot hangt de tevredenheid samen met tevredenheid over de nieuwe woning en buurt.

Koopkracht

Bij bijna alle bewoners is sprake van een stijging in de huurlasten, alleen bij bewoners die in een vergelijkbare of kwalitatief minder goede woning terecht zijn gekomen is de huurstijging niet substantieel. De bewoners voor wie deze stijging van toepassing is, zijn het er wel over eens dat de betere kwaliteit van de woning en in veel gevallen ook de grotere woning, de stijging in de huur rechtvaardigt. Op een enkele uitzondering na hebben deze bewoners ook (extra) huurtoeslag aangevraagd, wat de huurstijging deels compenseert. 

Gezondheidseffecten

Ook de effecten op de gezondheid van de bewoners zijn onderzocht. De vooronderstelling was dat de kwalitatief betere nieuwe woning een gunstige uitwerking zou hebben op de gezondheid. Op basis van het onderzoek lijken de effecten van een goede of betere woning in de beleving van bewoners een licht positief effect te sorteren. Dit geldt met name voor oudere bewoners en bewoners met gezondheidsklachten zoals reuma, maar het betekent ook meer wooncomfort in het algemeen. Bewoners die in een niet-gerenoveerde oude woning zijn komen te wonen ervaren dit logischerwijs niet. 

Open hier de pdf van het onderzoeksrapport (318 Kb)